سلام
در این پست روی صحبتم با دوستان منتظر اعزام است. عزیزانی که در آزمون پذیرفته و در نوبت اعزام قرار گرفته اند.
در مطالب و به طبع آن نظراتی که در وبلاگ های مرتبط با اعزام مانند اعزام به خارج فرهنگیان ایران، اعزام، در انتظار اعزام و ... مطالعه می کنم چیزی که کاملا مشهود است کلافگی ناشی از یک انتظار کشنده و طاقت فرساست. حال و روزی که ما نیز در سال های قبل کم و بیش آن را تجربه کرده ایم. خیلی از دوستان از عدم اطلاع رسانی به موقع مرکز و خیلی ها از عدم شفافیت کارهای ایشان گله کرده بودند. با وجودی که بنده کاملا به این دوستان حق می دهم اما چند نکته را برادرانه خدمتشان عرض می کنم. امید که مفید واقع شده و تعبیر به سوء نشود.
۱- عزیزان همکار، در مراحل اعزام به خارج تا کشور شما قطعی نشده و ویزا و بلیط برایتان صادر نشده هیچ تغییری در زندگی ندهید. دقیقتر بگویم تا زمانی که پایتان به کشور مقصد نرسیده از اعزام مطمئن نباشید. چه بسیار دوستانی که تعیین محل ماموریت شده و ویزا برایشان صادر نشده، یا در آخرین لحظات کشورشان تغییر کرده و یا نیروی قبلی تمدید شده و ایشان از اعزام جا مانده اند. بنابراین تا لحظه صدور بلیط از هرگونه تغییر در زندگی بپرهیزید.
۲- اگر کشورتان طوری است که میتوانید در تعطیلات باز گردید حتی الامکان از اجاره دادن منزلتان پرهیز کنید تا در هنگام برگشت مشکل مکان نداشته باشید. تحت هیچ شرایطی به فروش منزلتان فکر نکنید.
۳- ما که سال گذشته از ناحیه فروش اتومبیل بسیار متضرر شدیم. اگر بنا باشد رشد قیمت اتومبیل ادامه یابد فروش آن نیز صلاح نیست اما اگر نرخ ثابت باشد توصیه به فروش است زیرا تا ۲ یا ۳ سال دیگر که شما بازگردید اتومبیل شما دو، سه مدل افت کرده است.
۴- با وجود این که کاملا سختی انتظار را درک می کنم اما باور کنید خود این انتظار شیرین است. صبر داشته باشید و به یاد داشته باشید که (ان الله مع الصابرین).
۵- در تمام مراحل اعزام به خداوند بزرگ توکل کرده و همه کار را به خود او بسپارید. باور کنید که او بهترین یاور است. این را من در مراحل اعزام کاملا درک کرده و اعتقاد قلبی بنده است که (من یتوکل علی الله فهو حسبه).
۶- در مورد دوستانی که احیانا پذیرفته نشده، پذیرفته شده اما احراز صلاحیت نشده اند و یا اعزام آنها عقب افتاده است نیز عرض می کنم که باز هم همه چیز را به خدا بسپارید. چه بسا خیر ما در مسیر دیگری است. این هم تجربه شخصی و اعتقاد قلبی من است. به عنوان مثال شخصی را می شناسم که سال اول احراز صلاحیت نشد و از اعزام جا ماند اما با احراز صلاحیت در سال بعد روانه اروپا شد یا برای دوستان دیگری یکسال ویزای کشور عربی صادر نشد و سال بعد با تغییر محل خدمت روانه آسیای میانه و اروپا شدند. دوست دیگری سال اول عدم احراز شد اما سال بعد خودش و همسرش قبول شده و اکنون ۲ حقوق ارزی دریافت می کنند. به یاد داشته باشید که: (عسی ان تکرهو شیئا و هو خیر لکم و عسی ان تحبو شیئا و هو شر لکم).
۶- به دوستانی که از عدم اطلاع رسانی به موقع و شفاف مرکز گله دارند عرض می کنم که هر چند بنده نیز این کار را به طور کامل تایید نمی کنم اما توصیه برادرانه حقیر این است که شما دوستان که انشاءالله به زودی اعزام خواهید شد به یاد داشته باشید که یکی از اصول اولیه و مهم اعزام، رازداری و کم گویی است. در کشور غریب و با شرایط حساس کشور ما عادت به این اخلاق یک اصل مهم است. از هم اکنون به این امر خود را عادت دهید که:
جز راست نباید گفت هر راست نشاید گفت